Stoppen kan altijd nog

Tijdens de FishPotato Run liep ik met 15 kilo extra gewicht mee. Op papier klinkt dat misschien als een leuke uitdaging. Totdat je daadwerkelijk onderweg bent en dat gewicht bij iedere stap voelt.

Tijdens zo’n tocht komt er vanzelf een moment waarop je jezelf afvraagt waarom je hier überhaupt aan begonnen bent. En eerlijk gezegd blijft het niet bij één moment. Onderweg kun je tientallen redenen bedenken waarom stoppen eigenlijk best logisch zou zijn.

Je bent moe. Je lichaam doet pijn. Het duurt nog lang. Niemand verplicht je om door te gaan.

Toch ga je verder.

Niet omdat het ineens makkelijker wordt, maar omdat de finish ergens verderop ligt en je hebt besloten daar te komen.

We zijn behoorlijk goed geworden in comfortabel leven

We leven in een maatschappij waarin ontzettend veel comfortabel is geworden. Als iets te lang duurt, zoeken we een snellere oplossing. Als iets niet direct werkt, proberen we iets anders. En als iets ongemakkelijk wordt, is stoppen vaak een heel aantrekkelijke optie.

Begrijp me niet verkeerd: stoppen kan soms juist de beste beslissing zijn. Doorgaan met iets dat aantoonbaar niet werkt alleen omdat je ooit bent begonnen, heeft weinig met doorzettingsvermogen te maken.

Maar er zit een groot verschil tussen stoppen omdat iets niet werkt en stoppen omdat iets moeilijk wordt.

Dat onderscheid vind ik interessant.

Sales is daar een geweldig voorbeeld van

Iedereen vindt sales leuk wanneer de aanvragen binnenkomen en klanten snel akkoord geven. Maar sales bestaat voor een groot deel uit momenten waarop dat juist niet gebeurt.

Je belt en krijgt iemand niet te pakken. Je stuurt een voorstel en hoort niets. Een deal waar je weken aan hebt gewerkt gaat uiteindelijk naar een concurrent. Een prospect zegt nee en je volgende gesprek begint tien minuten later.

Op dat soort momenten heb je weinig aan motivatie alleen.

Dan heb je discipline nodig.

De discipline om nog één keer te bellen. Om te onderzoeken waarom je voorstel niet goed genoeg was. Om je aanpak aan te passen en de volgende dag opnieuw te beginnen.

Moeilijk betekent niet automatisch verkeerd

Dat is misschien wel de belangrijkste les die ik uit sport, ondernemen en sales haal. Zodra iets moeilijk wordt, betekent dat niet automatisch dat je verkeerd bezig bent.

Soms zit je juist precies in het gedeelte waar ontwikkeling plaatsvindt.

Tijdens die run werd die 15 kilo onderweg niet lichter. Mijn benen kregen ook niet ineens een inspirerende motivational speech binnen waardoor alles vanzelf ging. Je zet simpelweg de volgende stap.

En daarna nog één.

Totdat je uiteindelijk bij de finish staat.

Misschien mogen we onszelf daarom af en toe bewust wat minder comfortabel maken. In sport, in werk en in ondernemen. Niet omdat afzien op zichzelf een doel moet zijn, maar omdat je daar ontdekt hoeveel verder je kunt gaan dan het moment waarop je hoofd voor het eerst zegt dat het genoeg is.

Stoppen kan namelijk altijd nog.